Bij Het Vakantiebureau draait het al meer dan 60 jaar om iets unieks: mensen met een zorgbehoefte een onvergetelijke vakantieweek bezorgen. Onze vrijwilligers zetten zich daar met hart en ziel voor in. Maar zij worden zelf ook ouder, en daarom is het zó waardevol wanneer zij anderen inspireren om het stokje over te nemen. Soms zijn dat vrienden, soms familie, en soms ook jongeren.
Een prachtig voorbeeld is weekcoördinator Jaco Kleemans (68). Zijn betrokkenheid ontstond via zijn vrouw zorgcoördinator Anke, die dit jaar voor de 38e keer meegaat. “We spraken altijd uitgebreid na over haar vakantieweek. Toen ik met prepensioen ging, zei ze: ‘Is het niet iets voor jou?’ En dat leek me wel wat.” Jaco liep eerst mee als algemeen assistent en besloot daarna zelf weekcoördinator te worden. Dat doet hij nu met veel plezier: “Ik vind het leuk om met wisselende groepen vrijwilligers te werken. En ik kijk actief om mij heen wie er bij zou passen. Als ik iemand zie waarvan ik denk: die kan dit, dan vraag ik het gewoon. Het mooie is: als mensen één keer meegaan, zijn ze vaak verkocht.”
Zo maakte Jaco ook zijn koorgenoten Jur (74) en Tineke (73) van Rietschoten enthousiast. Hij dacht dat het wel wat voor ze zou zijn. Tineke had een zorgachtergrond, Jur was eigen ondernemer en had geen zorgervaring. “We hadden in eerste instantie een volle agenda,” vertelt Tineke. “Maar Jaco kwam in januari 2024 terug: ‘Ben ik nu op tijd?’ Ja, dus. We hebben ons opgegeven voor dat jaar.”
Toch waren er twijfels. “Ik wilde na 37 jaar in de zorg te hebben gewerkt, liever geen zware zorg meer doen,” zegt Tineke. “Tijdens de introductiedag hoorde ik over tilliften en dat soort dingen, dat wilde ik eigenlijk niet meer. Maar eenmaal aangekomen in de vakantieweek bleek het om een groep te gaan met lichte zorg. Dat was een opluchting. We hebben een heerlijke week gehad.” Jur voelde dat hij met dit vrijwilligerswerk uit zijn comfortzone stapte. “Ik ben helemaal geen zorgmens. Maar zodra je in de vakantieweek meedraait, valt dat weg. Mensen hebben je hulp en aandacht nodig, en je geeft dat, zonder er bij na te denken.”
Hun eerste vakantieweek bleek een schot in de roos. Jur vertelt: “We hadden een heel fijn en betrokken vrijwilligersteam, en de gasten waren fantastisch. Zelfs de blindengeleidehonden van twee gasten lieten we als vrijwilligers met veel plezier uit. Ik werd ook chauffeur van de rolstoelbus en kon de gasten veel over de omgeving van Doorn vertellen, omdat ik die omgeving vanwege onze seizoensplaats op de camping op mijn duimpje ken. Het is mooi om te ervaren dat je zelf ook groeit in dit werk.”
Wat dit verhaal extra bijzonder maakt, is dat Jur en Tineke niet de enige Van Rietschotens waren die meegingen. Hun kleindochter Myrthe (22) en haar vriend Siem (24) besloten óók vrijwilliger te worden. “Opa en oma waren zo enthousiast dat het ons triggerde,” vertelt Myrthe. Zij en Siem kwamen in 2025 in de ‘grote groep’ in Nieuw Hydepark in Doorn te werken, in de vakantiegroep naast haar grootouders.
Voor Myrthe was het in haar rol als zorgvrijwilliger, ondanks haar studie Social Work, best spannend om verantwoordelijk te zijn voor vijf gasten: “Ik had nog nooit zorg op deze manier verleend. Maar je kunt altijd terugvallen op een andere vrijwilliger. Je groeit erin, en de dankbaarheid van de gasten geeft zóveel energie.” Siem werkte in het restaurantteam en kan het beamen. “Je maakt korte nachtjes,” lacht hij, “maar het contact met de gasten en het plezier dat zij uitstralen, maakt alles goed. Die openheid en het vertrouwen van de gasten, dat was écht bijzonder.”
De jongeren kregen veel terug van de gasten én van de oudere vrijwilligers. “Ik heb veel geleerd van andere vrijwilligers hoe zij praten met gasten, hoe ze contact maken,” zegt Myrthe. “Maar wij waren ook een goede aanvulling op andere vrijwilligers want wij hielpen soms met vragen over de mobiele telefoon en fotografeerden ook in de vakantieweek. “Als ik dit eerder had geweten, was ik al veel eerder tijdens mijn opleiding mee gegaan want dan heb je meer tijd dan wanneer je eenmaal werkt.”
Jur was diep geraakt toen hij zijn kleindochter aan het werk zag in de week. “Tijdens een optreden van een entertainer zag ik Myrthe dansen met iemand in een rolstoel, die er normaal nooit uitkomt. Dan zie je dat leeftijdsgrenzen wegvallen. Dan ben je als opa best even trots!” (zie filmpje onder deze pagina).
Het Vakantiebureau draait op de inzet van toegewijde vrijwilligers, jong en oud. Daarom is het belangrijk dat vrijwilligers zelf actief kijken wie ze kunnen meenemen. Jaco zegt het mooi: “Persoonlijk aanspreken werkt het beste. Je moet mensen soms gewoon even vragen.”
Jur sluit zich daarbij aan: “Meld je aan. Je hoeft geen zorgprofessional te zijn. Grenzen vervallen. Je geeft mensen een geweldige week – en jezelf eigenlijk ook.”
Hoe waardevol zou het zijn als elke vrijwilliger één andere persoon enthousiast maakt? Zo blijft er altijd een nieuwe generatie vrijwilligers klaarstaan. Wil jij dat stokje ook doorgeven? Nodig iemand uit, ga samen mee of schrijf je zelf in. Eén week kan zoveel betekenen – voor een ander én voor jezelf.
Meer informatie en aanmelden: www.hetvakantiebureau.nl/vrijwilligerswerk
